สะใภ้ทอร์นาโด EP15 จบ

ความอัดอั้นตันใจที่สุดของ ปีติ ปานะพงษ์ หนุ่มนักเรียนนอกเนื้อหอม และเป็นบุตรชายคนเล็กแห่งตระกูลปานะพงษ์ นั่นก็คือการถูก คุณหญิงช่อผกา มารดาของตนตั้งใจจะจับคลุมถุงชนเพื่อให้เหมาะสมทั้งฐานะและชาติตระกูลระหว่างเขากับ ศรุตา สาวสังคมเชื้อสายผู้ดีเก่าลูกสาวของ เกรียงไกร ผู้มีอำนาจเงินและอิทธิพล แต่ปีติต้องปฏิเสธ เพราะเขามีคนรักอยู่ที่เมืองนอกตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาโทเธอชื่อว่า ลูซี่ สาวลูกครึ่งเชื้อสายอเมริกัน-เกาหลี ปีติไม่รู้ว่าจะบอกเล่าเรื่องราวของเขาและลูซี่ให้คุณหญิงช่อผกาฟังได้อย่างไร เขาแน่ใจว่ามารดาของเขาต้องทำใจรับฟังไม่ได้อย่างแน่นอน เหตุเพราะเพิ่งเสียใจกับการแต่งงานของ ปรมี บุตรชายคนโตที่ไปคว้า รีเบคกา แหม่มตาน้ำข้าวมาอยู่ร่วมกินกันที่เมืองนอกจนมีลูกสาวอายุ 4 ขวบชื่อว่า ลิลลี่ แต่เพิ่งหอบลูกเมียกลับมาเมืองไทยพร้อมสารภาพความจริงกับคุณหญิงช่อผกา แล้วอย่างนี้ปีติจะทำร้ายจิตใจของมารดาซ้ำสองให้เข้าอีหรอบเดิมได้อย่างไร แถมคุณหญิงช่อผกาก็พร่ำพรรณนากรอกหูอยู่ทุกวันว่า ชีวิตนี้หัวเด็ดตีนขาดจะไม่มีวันรับสะใภ้ต่างชาติอีกเป็นอันขาด และปีติก็เป็นความหวังสุดท้ายของตระกูล เพราะถึงแม้คุณหญิงจะมีลูกถึง 3 คนคือ ปรมี, ปีติ, ปาหนัน แต่ปีติก็เป็นลูกชายคนเดียวที่ยังไม่ได้แต่งงาน ส่วนปาหนันนั้นเป็นลูกสาวจึงฝากความหวังอะไรไม่ได้ ปีตีแอบหลบมาพักหาคำตอบให้กับตัวเองที่บ้านพักตากอากาศหัวหิน เขาขับเรือออกไปกลางทะเลเหมือนตั้งใจหนีปัญหา แต่เหมือนเวรซ้ำกรรมซัดเรือเกิดขัดข้องและพลิกคว่ำในขณะที่เขาเพิ่งขับออกไปจากชายฝั่งไม่ไกลเท่าไหร่ ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครบนฝั่งกล้าออกมาช่วยเขา แต่เดชะบุญมีเด็กคนหนึ่งซิ่งขับเรือลากบานาน่าโบ๊ทแถวนั้นตัดสินใจช่วยชีวิตของปีติไว้ได้อย่างหวุดหวิด ภาพแรกที่ปีติฟื้นขึ้นมาเห็นก็คือมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเขามารู้ชื่อทีหลังว่า ปาน กำลังผายปอดช่วยชีวิตเขา แม้ว่าปีติจะพยายามระงับอาการตกใจที่โดนเด็กผู้ชายมาจูบปากช่วยชีวิต แต่เขาก็เก็บอาการไม่มิดจนปานสังเกตได้ นั่นจึงเป็นครั้งแรกที่ปานรู้สึกไม่พอใจและรู้สึกไม่ถูกชะตากับปีติ หนอย...ขอบใจสักคำก็ไม่มี แถมทำท่ารังเกียจกันอีกต่างหาก ปานจึงฮึดฮัดผละไป แต่ปัญหาไม่จบเพียงเท่านั้นปีติหากระเป๋าของเขาไม่เจอ จึงทึกทักเอาเองว่าปานอาจจะเป็นขโมยไป เรื่องนี้ถึงหูปานปานไม่อยู่เฉยเพราะถือว่าดูถูกกันเห็นๆ ถึงแม้ปานจะยากจนเป็นเพียงลูกจ้างขับเรือบานาน่าโบ๊ทตามชายฝั่ง แต่ปานก็ไม่เคยขโมยของใคร